28 Eylül 2010 Salı

Çanakkale Gelibolu Şehitlik

   Dün bahsettiğim gibi, Çanakkale'de gezdiğim yerleri iki konu şeklinde yazmayı planlamıştım. Çünkü çok fazla fotoğraf vardı, buraya da içlerinden seçerek fotoğraf koymak zorundayım bu nedenle =)
   Assos'u kendi başınıza gezebiliyorsunuz ancak Gelibolu - Şehitlikler çok geniş bir alana yayılmış olduğu için hem araç ihtiyacınız oluyor hem de görseniz de bilemeyeceğiniz yerleri anlatan bir rehber gerekiyor. Biz de uygun bir fiyat ile öğlen yemeğini de sağlayan tur şirketi ile gezmeye karar verdik. Gezi sabahtan akşama dek sürmüştü. Önce feribot ile karşıya ( Çanakkal'den Gelibolu Yarımadasına) geçildi, harika bir görüntüydü.


(Burada anlatacağım konuların bazılarında emin olamadım ancak rehberimizin anlattığı doğrultuda sizlerle paylaşıyorum, yanlış olduğunu bildiğiniz bir nokta olursa lütfen düzeltmeme yardımcı olun.)Rehberimiz, sembolik şehitlikler dışında da tur otobüsünü durdurup gösterdiği bazı alanların aslında kabirler olduğunu anlatmıştı. Sembolik diyorum çünkü aslında gerçek kabirler değil orada gördüklerimiz. Yani öyle bir savaş ki o anda şehit bedenlerini belli bir alana götürüp defnedelim diye düşünme imkanı yokmuş, olmamış. Şehit olan asker olduğu yere defnedilirmiş. O nedenle basılan herhangi bir yer, kazılan veya tarla olarak sürülen herhangi bir alanda insan kemiklerine rastlamak mümkünmüş. Hatta savaşın hemen sonrasında bu bölgeyi gezen bir gurup yerde görünen kimi kafataslarını uzaktan kabak tarlası zannetmiş, tabi daha sonra hepsi defnedilmiş. Sanırım bunu duyduğunuzda
" Bastığın yerleri toprak diyerek geçme, tanı! Düşün altında binlerce kefensiz yatanı." cümlelerini anlamanın yanında ne demek olduğunu da tamamen hissetmiş oldunuz.







Nasıl bir savaş olduğunu düşünebiliyor musunuz, mermiler havada çarpışıyor!

Çeşitli mermi kovanları, mermiler...

Gördüğümde en çok sinirlendiğim ve adaletsizlik bu dediğim bir savaş aleti. Atıldığında yani araziye saçıldığında nasıl düşerse düşsün bir ucu mutlaka yukarı gelen kancalar. Bir düşünün askerlerimiz gece karanlığında yürürken, koşarken bunların üzerine basıyor ve ayakları parçalanıyor. Ve en üzücü yanı o zaman askerlerin ayağında şimdiki gibi dayanıklı sağlam botlar yok, incecik çarıklar var... Düşman askerlerinde ise her türlü donanım var.






İşte bu kısmın ise savaş anında kanla tamamen kırmızıya boyandığı söylenmekte...





Bu fotoğrafı çektiğim noktadan sonrası uçurum,yani önde görünen çalıların ardı. Toprak yapısı da oldukça gevşekmiş ve gece ışık olmadığından burada yürüyen çoğu askerimiz düz zemin sanıp ilerlerken uçurumdan düşerek şehit olmuşlar... = (



Manzaraya bakar mısınız, " Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda!"


Anlatacak çok şey var, sözler yetmese de... Diyebileceğim tek şey; gidin , görün, evlatlarınıza anlatın, şehitlerimizi unutmayın.

3 yorum :

  1. "SANA DAR GELMEYECEK MAKBERİ KİMLER KAZSIN?
    GÖMELİM GEL SENİ TARİHE DESEM SIĞMAZSIN."


    Üstat M.Âkif' in dizeleriyle başlamak istedim bu paylaşımından sonra. Ey kurban olduğum memleketim! Uğruna şehit verdik binlerce; fakat şimdi kıymeti ne derece? İyiki bizler gibi düşünenler var hala...Şehitlerimizi andığın için Çanakkale'mizi paylaştığın için teşekkürler;)

    YanıtlaSil
  2. Mekilacığım, memleketime gitmişsin :)Şehitliklere birçok kere gittim. Her gittiğimde aynı duygu yüreğime otururdu. O güzelim manzaraya ve güneşli havalara rağmen, sanki orada şehit düşen genç-yaşlı askerlerin acısı girerdi yüreğime. Orada yatanlar sayesinde nefes alıyoruz biz.

    YanıtlaSil
  3. teşekkürederim gezdiğim yerleri tekrar anımsadım

    YanıtlaSil

1yorum = 1tebesüm, yorumun için teşekkür ederim, beni çok mutlu ettin =)
Google hesabınız yok ise, yorum yapmak için Adı/URL kısmını seçip yorumunuzu bırakabilirsiniz =)